Osoby w kryzysie bezdomności są wśród nas – mijamy je każdego dnia.

Choć często pozostają niewidzialne, a przecież ich historie mogłyby przydarzyć się każdemu z nas.

„To mogłeś być Ty. To mogła być chwila.”

W ramach przygotowań do Światowego Dnia Osób Ubogich, który przypada 16 listopada 2025 r., Caritas Archidiecezji Gdańskiej rozpoczyna kampanię społeczną „nieWyGODNI”. Celem inicjatywy jest zwrócenie uwagi na sytuację osób dotkniętych ubóstwem i bezdomnością oraz przypomnienie, że granica między stabilnym życiem, a jego utratą bywa bardzo cienka.

„A gdybyś to był Ty?”

Kampania „nieWyGODNI” ukazuje człowieka w kryzysie bezdomności w dwóch kontrastowych odsłonach – życia w dostatku i życia w ubóstwie. Oba te światy dzieli często zaledwie jedna chwila, jeden zły dzień, jedno trudne doświadczenie, które może przewartościować całe życie.

– Może ten bezdomny, którego codziennie mijasz idąc do pracy, miał taki jeden dzień – mówi ks. Andrzej Wiecki, dyrektor Caritas Archidiecezji Gdańskiej. – Może jedno wydarzenie, a może ciąg bolesnych doświadczeń doprowadziły go w miejsce, z którego trudno znaleźć drogę powrotną.

Teledysk o „Rozchełstany Heniu”

Piosenka opowiada prawdziwą historię Henia Krzoska – człowieka, który przez trzy lata żył jako bezdomny na ulicach Hamburga, a po wyjściu z kryzysu bezdomności stał się autorem bestsellerowej autobiografii „Bóg znalazł mnie na ulicy” (Wydawnictwo ZNAK).

– To historia o godności, która nigdy nie ginie – nawet w największym upadku – mówi Jakub Kornacki, autor tekstu i reżyser teledysku. – Heniu jest świadectwem, że każdy człowiek, niezależnie od doświadczeń, może odzyskać sens życia i swoje miejsce w świecie.

Aby świat ujrzał „Nie–Wy–Godnych”…

Kampania „nieWyGODNI” to zaproszenie do refleksji nad losem osób w kryzysie bezdomności oraz do działania na ich rzecz. Caritas zachęca wszystkich do włączenia się w obchody Światowego Dnia Osób Ubogich poprzez wsparcie lokalnych inicjatyw pomocowych, modlitwę oraz otwartość na drugiego człowieka.

 

,,Czasem myślę, że mam wszystko — dach nad głową, ciepły koc, kubek herbaty. A jednak, kiedy wracam z jadłodajni, gdzie choć przez chwilę ktoś zapyta, jak się czuję, cisza w domu staje się najtrudniejsza. Dzieci daleko, wnuki znam już tylko ze zdjęć w telefonie. W czterech ścianach jestem, jakby mnie nie było. Widzi Pani, ja chyba jestem bezdomna.”

– Teresa

To możesz być Ty.

To może być chwila.

,,Śpię na dworze już od kilku miesięcy i każdego ranka budzę się z tą samą myślą — jak bardzo chciałabym znów mieć dom. Mijam ludzi idących do pracy i marzę, żeby do nich dołączyć.
Wstydzę się swojego wyglądu, więc kiedy pytam o pracę, widzę w oczach innych nieufność i zniechęcenie.
Najbardziej tęsknię za ciepłem własnego łóżka i spokojem, który dawały cztery ściany.
Bo przecież nie zawsze tak było…”
– Anka
To mogłeś być Ty.
To mogła być chwila.